Masaż Leczniczy (Remedial Massage) w RSM International Academy stosuje podstawy DTM w zadaniach dotyczących postawy, bólu i ograniczeń ruchu. Uczestnicy porównują zakres ruchu, funkcję mięśni i palpację z określoną czynnością, aby stworzyć hipotezę roboczą i wybrać cel praktyki.

Główne tematy to miejsce kontaktu, kierunek, powierzchnia nacisku, szybkość, obciążenie i mechanika ciała terapeuty. Hironori Ikeda koryguje technikę; ponowna ocena tej samej czynności pomaga wyjaśnić odpowiedź i kolejną decyzję. Jest to pięciogodzinny moduł popołudniowy w tym samym tygodniu co DTM.

Poniedziałek–piątek 15:10–16:10: 5 dni, łącznie 5 godzin, 6 000 THB. Masaż Leczniczy jest łączony z DTM w tym samym tygodniu. Kurs podstawowy DTM obejmuje 20 godzin za 12 000 THB; para DTM + Masaż Leczniczy obejmuje 25 godzin za 18 000 THB.

DTM wymaga ukończenia TPT i odpowiednich kwalifikacji zawodowych. RSM potwierdza dopasowanie, daty i wolne miejsce przed rezerwacją. Wszystkie wykłady, materiały, instrukcje praktyczne i pytania z odpowiedziami są po angielsku.

Powiązane informacje: Sprawdź daty kursów · potwierdź uprawnienia oraz liczbę miejsc

Studia przypadków łączą anatomię funkcjonalną z postawą i ruchem. Przykłady obejmują wzorce górnego i dolnego skrzyżowania, skoliozę czynnościową oraz objawy rozpatrywane w kontekście meralgia paraesthetica, nerwu udowego, nerwu grzbietowego łopatki i zespołu górnego otworu klatki piersiowej.

Uczestnicy porównują zgłaszane objawy, zakres ruchu, funkcję mięśni i palpację, aby dobrać odpowiedni kontakt i obciążenie. Nazwa przypadku służy nauce rozumowania, a nie założeniu, że każda obserwowana postawa powoduje ucisk nerwu. Technika i dalszy krok wynikają z odpowiedzi na ocenione zadanie.

Ocena dolnej części pleców, pośladka i tylnej części uda uwzględnia ruch biodra, funkcję mięśni oraz kontekst zgłaszanych objawów. Uczestnicy porównują relacje w łańcuchu kinetycznym z palpacją i zakresem ruchu, zamiast wnioskować o źródle bólu z samej jego lokalizacji.

Przykłady anatomiczne obejmują nerw kulszowy oraz nerwy skórne okolicy pośladka (cluneal nerves). Uczestnicy rozróżniają nazwy i przebieg struktur oraz wyjaśniają, jakie informacje rzeczywiście uzyskali z oceny. Dobór tkanek miękkich, kierunku i obciążenia jest weryfikowany przez ponowne sprawdzenie tej samej czynności; kurs nie nadaje uprawnień do diagnozowania zespołów uciskowych.

W ocenie biodra i pachwiny uczestnicy porównują ruch miednicy, funkcję zginaczy biodra, zakres ruchu i odpowiedź palpacyjną. Meralgia paraesthetica jest rozpatrywana w związku z nerwem skórnym bocznym uda, a nie jako porażenie nerwu kulszowego.

Samo przednie pochylenie miednicy nie potwierdza źródła objawów ani ucisku nerwu. Pozycja, powierzchnia kontaktu, kierunek i obciążenie są wybierane na podstawie połączonych wyników i odpowiedzi osoby ćwiczącej. Ponowna ocena ruchu pomaga uzasadnić następny krok.

Praktyka dotycząca odcinka lędźwiowego łączy ruch miednicy i bioder z funkcją mięśni oraz palpacją. Uczestnicy rozpatrują bezpośrednie rozciąganie, kontakt poprzeczny i Aktywne Rozluźnianie Tkanek Miękkich (ASTR) w odniesieniu do ocenionego zadania.

Kontakt w warstwach powierzchownych i głębszych jest dostosowywany pod względem kierunku, głębokości, szybkości i obciążenia. Uczestnicy obserwują funkcję i aktywację mięśni oraz powtarzają tę samą czynność. Nie zakładają, że wielkość lordozy wyjaśnia każdy ból lub że technika automatycznie przywraca ślizg nerwu.

Ocena klatki piersiowej i obręczy barkowej porównuje ruch łopatki, kręgosłupa piersiowego i żeber z funkcją mięśni i palpacją. W przykładach anatomicznych omawia się nerw grzbietowy łopatki, nerw piersiowy długi oraz struktury związane z górnym otworem klatki piersiowej.

Tkanki miękkie i mobilizacja stawów LVLA bez impulsu są dobierane do wyników, kompetencji uczestnika i indywidualnej odpowiedzi. Obserwowana kifoza sama nie potwierdza ucisku nerwu. Ponowne sprawdzenie zadania pozwala porównać ruch i uzasadnić zmianę kontaktu lub obciążenia.

Pozycja głowy jest analizowana razem z ruchem szyi, klatki piersiowej i łopatki. Uczestnicy odnoszą funkcję mięśni i palpację do określonego zadania oraz zgłaszanych objawów; samo wysunięcie głowy nie stanowi rozpoznania ucisku nerwu dodatkowego ani innej patologii.

Pozycję odbiorcy, kontakt i obciążenie dostosowuje się do anatomii, celu i odpowiedzi. Techniki tkanek miękkich i odpowiedni ruch stawu bez impulsu służą ćwiczeniu świadomego doboru podejścia. Ta sama czynność jest następnie powtarzana w podobnych warunkach.

Moduł rozwija umiejętność wyjaśniania oceny, komunikowania celu, wybierania kontaktu i ponownej oceny odpowiedzi w ramach własnych kompetencji zawodowych. Hironori Ikeda udziela bezpośredniej informacji zwrotnej podczas praktyki.

Dokument ukończenia RSM nie zastępuje licencji państwowej ani wymagań obowiązujących w kraju lub miejscu pracy. Ukończenie kursu nie gwarantuje zatrudnienia ani nie nadaje uprawnień do diagnozowania chorób nerwów.