Kurs masażu sportowego
Masaż Sportowy: zastosowanie podstaw TPT w treningu
Masaż Sportowy w RSM International Academy przenosi podstawy TPT — ocenę bólu, palpację kliniczną i funkcję mięśni — do treningu i zadań sportowych. Moduł odbywa się po południu w tym samym tygodniu co TPT, a nie dopiero po zakończeniu całego kursu podstawowego.
Uczestnicy porównują obciążenie treningowe, wymagania ruchu, zakres ruchu i wyniki palpacji. Wybrane techniki PNF, zadania proprioceptywne i obserwacja łańcucha kinetycznego służą określeniu celu praktyki i dopasowaniu kontaktu, kierunku, szybkości i obciążenia.
Hironori Ikeda pokazuje relacje stopy, kolana, biodra, tułowia i barku w ruchu. Uczestnicy ponownie sprawdzają to samo zadanie i wyjaśniają odpowiedź oraz następną decyzję. Moduł obejmuje pięć godzin praktyki od poniedziałku do piątku.
Powiązane informacje: RSM Clinical Guides,
Harmonogram kursu i opłata
Poniedziałek–piątek, 15:10–16:10: 5 dni, łącznie 5 godzin, 6 000 THB. Masaż Sportowy jest łączony z TPT w tym samym tygodniu. Kurs podstawowy trwa 20 godzin i kosztuje 12 000 THB; para TPT + Masaż Sportowy obejmuje 25 godzin za 18 000 THB.
Podstawowe zajęcia TPT odbywają się 10:00–12:00 i 13:00–15:00. Moduł popołudniowy rozwija zastosowanie oceny i palpacji w kontekście treningu sportowego. Hironori Ikeda udziela bezpośredniej informacji zwrotnej.
Przed rezerwacją potwierdź doświadczenie, cel, daty i wolne miejsce z RSM. Wszystkie wykłady, materiały, instrukcje praktyczne i pytania z odpowiedziami są po angielsku.
Powiązane informacje: aktualny harmonogram · potwierdź wymagania wjazdowe oraz dostępność
Wyczynowi sportowcy wybierają szkołę masażu RSM, aby skorzystać z najwyższej klasy programów zarządzania kondycją
Hiszpański zawodowy koszykarz Salva Arco Frías odwiedził RSM poza sezonem i korzystał z codziennych sesji masażu różnych części ciała, co stanowiło część przygotowań do nadchodzącego sezonu.
🔸 RSM łączy profesjonalny masaż sportowy z medycyną sportową, anatomią funkcjonalną i koncepcjami kondycyjnymi , pomagając studentom zrozumieć, w jaki sposób techniki masażu można dostosować do poszczególnych sportowców i różnych wymagań sportowych.
Dobór technik do obciążenia i zadań sportowych
Praktyka masażu sportowego łączy ocenę funkcjonalną z doborem techniki do konkretnego obciążenia i zadania. Uczestnicy obserwują ruch, koordynację i zgłaszany komfort oraz porównują je z funkcją mięśni i palpacją.
Zadania proprioceptywne i wybrane techniki PNF pomagają analizować odpowiedź na ruch i zmianę obciążenia. Po pracy manualnej powtarza się tę samą czynność. Celem jest świadome podejmowanie decyzji wspierających plan treningu i regeneracji; kurs nie gwarantuje wzrostu osiągów ani zapobiegania kontuzjom.
Optymalizacja masażu sportowego za pomocą oceny łańcucha kinetycznego
Ocena łańcucha kinetycznego odnosi pronację i supinację stopy do ruchu kolana, biodra, miednicy, kręgosłupa i górnej części ciała w określonym zadaniu. Uczestnicy porównują rozkład obciążenia i koordynację z funkcją mięśni i palpacją.
Podstawa TPT jest stosowana do wyboru kontaktu i celu pracy. Ruch i indywidualna odpowiedź wpływają na kierunek, szybkość i nacisk. Dalsze kursy DTM i DMR rozwijają odpowiednio kontrolę kontaktu oraz funkcję dynamiczną i neurodynamikę, zgodnie z własnymi wymaganiami udziału.
Powiązane informacje: terapię punktów spustowych · głębokiego masażu tkanek · dynamicznego uwalniania powięzi mięśniowych
Ocena dolegliwości i obciążenia w ruchu sportowym
Przykłady ze sportu obejmują dolegliwości goleni, okolicy rozcięgna podeszwowego, kolana, biodra, dolnej części pleców i barku. Są analizowane w kontekście historii obciążenia, ruchu, funkcji mięśni oraz palpacji; nazwa objawu nie zastępuje indywidualnej oceny.
Uczestnicy porównują kontrolę miednicy, pracę obręczy barkowej oraz pronację i supinację stopy w łańcuchu kinetycznym. Określają cel kontaktu, dobierają obciążenie i ponownie sprawdzają zadanie. Moduł trwa poniedziałek–piątek 15:10–16:10, łącznie 5 godzin.
TPT w kontekście treningu i regeneracji
Powtarzalna aktywność sportowa jest rozpatrywana razem ze zmęczeniem, zgłaszanym bólem i zmianami funkcji mięśni. Uczestnicy odnoszą wyniki palpacji do zakresu ruchu i zadania, zamiast uznawać wyczuwany punkt za pełne wyjaśnienie problemu.
Wybór kontaktu, kierunku i obciążenia wynika z podstaw TPT oraz indywidualnej odpowiedzi. Ponowna ocena tej samej czynności pomaga zdecydować o dalszej pracy i odnieść ją do planu treningu lub regeneracji.
Biomechanika sportowa i mobilizacja stawów w ruchu sportowym
Biomechanika sportowa, ruch stawu i funkcja mięśni są oceniane w określonym zadaniu. Uczestnicy łączą obserwację rozkładu obciążenia i koordynacji w łańcuchu kinetycznym z palpacją, aby wybrać cel praktyki.
W odpowiednim zakresie zawodowym ruch stawu bez impulsu może być łączony z techniką tkanek miękkich. Kierunek, zakres i obciążenie dostosowuje się do osoby, a następnie powtarza zadanie. Moduł Masażu Sportowego nie uczy technik manipulacji HVLA z impulsem.
Dlaczego kurs masażu sportowego RSM jest cenny dla profesjonalistów zajmujących się sportem i wyczynem?
Moduł pozwala uczestnikom TPT zastosować ocenę bólu, palpację i funkcję mięśni w kontekście sportu. Masażyści, fizjoterapeuci, trenerzy i specjaliści ruchu uczą się odnosić wybór techniki do zadania, obciążenia treningowego oraz indywidualnej odpowiedzi.
Uczestnicy wyjaśniają miejsce kontaktu, kierunek i obciążenie, ponownie oceniają tę samą czynność i zapisują obserwowane zmiany. Korzyścią edukacyjną jest bezpośrednia korekta i praktyka podejmowania decyzji, a nie gwarancja wyniku sportowego lub zapobiegania kontuzjom.
Łańcuch kinetyczny i techniki stawowe bez impulsu
Ocena łańcucha kinetycznego analizuje dolegliwość w kontekście zadania ruchowego. Zakres ruchu, funkcja mięśni i palpacja są łączone z obserwacją stopy, kolana, biodra, miednicy, kręgosłupa i górnej części ciała.
Na tej podstawie dobiera się techniki tkanek miękkich i odpowiedni ruch stawu bez impulsu. LVLA i HVLA rozróżnia się koncepcyjnie; moduł nie prowadzi praktycznego szkolenia manipulacji HVLA. Zastosowanie odpowiada wykształceniu, kompetencjom i reakcji osoby ćwiczącej.
To samo zadanie jest ponownie oceniane po interwencji. Uczestnik uzasadnia zmianę kontaktu lub obciążenia oraz sposób powiązania pracy manualnej z treningiem, regeneracją lub rehabilitacją.

